ทำไมหัวข้อที่บอกว่าล่าสุดถึงเชื่อไม่ได้เลย

สัญญาณที่ดีที่สุดคือหน้านั้นพูดถึงสิ่งที่เพิ่งเกิดขึ้นและตรวจซ้ำได้จากที่อื่น ไม่ใช่การประกาศว่าตัวเองใหม่ สัญญาณรองลงมาคือวันที่ถูกผูกติดไปกับข้อความแต่ละประโยค แทนที่จะมีวันที่เดียวลอยอยู่หัวหน้า หน้าที่ยอมบอกว่าข้อไหนตรวจวันไหน คือหน้าที่เปิดช่องให้คุณจับผิดมันได้ ซึ่งมีน้อยมาก

เราผูกวันที่ไว้กับตัวข้อเท็จจริง ไม่ใช่กับหน้า ทุกครั้งที่เขียนว่าเราค้นเจออะไรหรือดึงภาพมาเมื่อไร จะมีวันที่กำกับอยู่ในประโยคนั้นเลย ข้อดีคือเมื่อเวลาผ่านไปคุณจะรู้ทันทีว่าบรรทัดไหนเก่าเกินจะใช้ ข้อเสียคืออ่านแล้วรกกว่าหน้าที่ไม่บอกอะไรเลย ซึ่งเรายอมแลก

ตรวจเองในวันที่คุณต้องใช้ อย่าอาศัยหน้าไหนเป็นแหล่งเดียว วิธีที่เร็วที่สุดคือค้นชื่อโดเมนด้วยตัวเองว่ายังชี้ไปที่ใดหรือไม่ ซึ่งใช้เวลาไม่ถึงหนึ่งนาทีและได้คำตอบของวันนั้นจริง ๆ ส่วนบทความทุกชิ้นรวมถึงของเรา เป็นภาพนิ่งของวันที่เขียนเสมอ ไม่ว่าจะตั้งใจแค่ไหนก็ตาม